Środowisko geograficzne
Szarów położony jest w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej, na pograniczu jej dwóch mezoregionów: Doliny Wisły i Wysoczyzn Podkarpackich. Południowa część wsi wspina się na wstępne wzniesienie Wysoczyzny Wielicko-Gdowskiej (258 m n.p.m.) skąd ku północy dość stromą krawędzią opada na lessową terasę dolin rzecznych, obejmującą południowy skraj Puszczy Niepołomickiej i polanę Wielkie Błoto. Szarów ciągnie się z północy na południe wąskim pasem o długości 4 km i szerokości maksymalnej nie większej niż 1 km (na południowym skraju, wzdłuż ul. Wołowej) a minimalnej – ok. 100 m (na północ od linii kolejowej, po obu stronach początku ul. Torfowej)
Budowa geologiczna
Na północy wschód od Niepołomic i na północ od Bochni pod utworami czwartorzędowymi i trzeciorzędowymi wyodrębnia się ruchliwy blok zbudowany z utworów mezozoicznych zwany elementem Puszczy Niepołomickiej. Geologicznie rejon Szarowa przynależy do znaczącej jednostki tektonicznej zwanej Zapadliskiem Przedkarpackim, graniczący od południa z fliszowymi Karpatami Zewnętrznymi. Złoża piasków wodonośnych zapewniają dobrej jakości wodę dla całej gminy. Są to utwory trzeciorzędowe, które stanowią piaski i iły szare warstw grabowieckich (tzw. piaski bogucickie). Najobficiej występują tutaj złoża torfu, które były eksploatowane głównie do celów opałowych dla miejscowej ludności oraz służyły do wyrobu czerni lakierniczej. Obecnie ze względów ochrony środowiska zakazano eksploatacji złóż torfowych.